Vajinusmus

vajinusmus

Çocukluğumda olduğu gibi... Yolda giderken hep kafamdan konuşuyorum . Sanki güzel bir kapak açılıyor ve su gibi seri bir şekilde konuşuyorum. İşte o an bir kayıt cihazı olsa da kafamın içinde hepsini kaydetse diyorum. Sanki kitap yazıyorum kafamın içinde...

İşte az önce deniz otobüsünü beklerken kalabalığın içinde farklı farklı insanları gözlemlerken kafamın içinde yeni bir konuşma daha: Her insanın hikâyesi vardır, her yasam bir hikâyedir, anlamdır ve sen her zaman başkalarının hikâyesine de dahil olursun. Ve o hikâyede ya bir görevin ya da alacak bir dersin vardır, belki de ikisi... ;) Ve bazen sadece bir virgülle çıkarsın o hikâyeden, hayat sana dönüp noktanı koyman için hep fırsatlar sunar, anlarsan tabii ki :) O noktayı koymadan gittiğin her hikâye yarım kalmışlıktır ve sen hep kendini eksik hissedersin. Nokta koymak nedir? Bitirmek, ama sevgiyle bitirmek. Arkana dönüp baktığında sevgiyle güzel bir anlam bulabilmektir. Görev ya da ders tamamlanmıştır; peki şimdi virgüllerle kaldığı tüm yerlere gidip noktalarını koyabilir mi insan? Bunu zihnin içinden yapabilir mi? Yapar tabii ki:) Zaten hayatımızda ne olup bitiyorsa orada olmuyor mu? Farkındaysan her şeyimiz önce zihnimizin içinde oluyor, biz sadece hayat denilen ekranda yansımasını görüyoruz ve gerçek sanıyoruz. Sen nerelerde virgülde kaldın? Belki son noktayı koymak istersin artık... Belki yarım kalan bir iş, belki yarım kalan hala kafanı kurcalayan bir ilişki ya da hiç başlamadığın ama artık vedalaşman gereken bir düşünce olabilir. Fırsatın varsa eyleme geç ve noktanı koy... Fırsatın yoksa zihninde oraya git ve noktayı koy... Hatırla ki her bitiş yeni bir başlangıçtır... Güzel ve cesaretle söylenmiş bir ‘’evlada’’ yeni bir ‘’MERHABA’’ya uyanmaktır güzel insan.

YORUM YAPIN

Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir...

       

YORUMLAR